Kaçmak İstiyorum!

Kara kaplı defterlerde yazılmış kaderimden kaçmak istiyorum.Mecbur olduğum şeylerden kaçmak istiyorum.Bana yaşamak ,çalışmak şart diyen,çalışmazsan aç kalırsın diyenlerden kaçmak istiyorum.

Gözlerimi kapatıp,kalıyorum sadece ben.Düşünüp duruyorum karanlığımda.
Neyim ben,ne olacağım,varlığım şartmı bu dünyaya.Beni doğuran anneme artık kızamıyorumda(o zaten yok ki!)!Gitti o ve hesap soracağım bir kapıda kapandı yüzüme.....

Gözlerimi kapatıp,kaçıyorum her görmeye alışkın gözden.Felaket sayıyorum bıraktıklarımı ve hemen irkintiyle ve tiksinerek kendimden dönüyorum geri...

Ama ya ben istemedimki bu hayatı,kalmak zorundamıyım,sorumluluklar sizi çekmek zorundamıyım?
Hani herşey kaderdi o zaman kaçışımda kaderim olur ya....

Kaçmak istiyorum,şu pişkin dünyalıların varlıklarından uzak bi yerlere.

Yer yüzü yetmedi mi?
Göğe kaldırıp başımı bakıp kalıyorum.Biliyorum bizim gibi olmayan,kan bürümüş gözlerle bakmayanlarında bir dünyası var o göğün derinlerinde.Ve ben oralarda bi yer de olmak istiyorum.

Düzenin çarklarında ezilmekten başka işe yaramayan varlığımdan da kaçmak istiyorum...

Kaçmak istiyorum,elimde bir avuç umutlarımla...

İşin özü,bu gerçekliği sevmedim ben.Bu yalan dünya gerçeğindende kaçmak istiyorum...


sefer ağca.

Kalıcı Bağlantı Yorum (2) Yorum yaz!

Kalabalık

İçimizdeki yalnızlıklarımızın eksikliğini gideririz,kalabalık bir otobüsün içindeki itiş kakışta.Bazen yol bulamadığımızda takılır gideriz bir kalabalığın ardısıra.
Çocukluğumuzda kalabalık gruplar halinde oynardık hep.Bir çerçicinin peşine düşerdik hep birlikte,çerçici bir oyuncak fırlatırdı bize doğru,adi bir plastikten.Biz o oyuncakla kırılıncaya kadar eğlenirdik.
Kalabalıkları severim aslında.Kaybolamazsın,en azından yapayalnız kalmazsın hiç.
Kalabalık yapılırdı köyde işler 30 kazmanın kazdığın 30 kürek kaldırırdı yerinden.İşler kalabalık olunca çok iyi ve çok çabuk yapılırdı.
Cenazelerin ağrlığı kalmazdı ağlayanın sırtında hep,haftalarca gelip gideni olurdu,derdiyle başbaşa bırakılmazdı insan.
Düğünlerin coşkusuda öyle keza...
Ne acıda ne sevinçte bizi yalnız bırkamayan kalabalıklar vardı hatırımda.
Kalabalıkları hatıralarımda hep güzel yere koymuşum ben.Karşılaştırınca şimdilerde özünü kaybetmiş bir kurukalabalığamı dönüşüyoruz diye düşünüyorum bazen.
Şimdilerde kavga varsa seyircisi kalabalık.
Şimdilerde ölüm varsa seyircisi kalabalık.
Şimdilerde acı varsa onunda seyircisi kalabalık,paylaşanı yok...

Kalabalıkların şimdilerde seside çıkmıyor,çıksada kimse işitmiyor ya;
her neyse efendim;Allah hiçbirimizi kurukalabalıklarda koymasın...

sefer ağca.

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

Şimdi sokağın karanlığıdır gördüğüm.

Güneş doğsun diye baktığım gökyüzünde bir kaç yıldız var ve soğuklar.Sokaklar bomboş karanlık.Bir iki ayak sesine boşunadır ümitlenmem,onlar sadece sarhoş evin yolunu bulamamışlara aittir.

Merhaba diyecek içten bir ses gecenin bir yarısında bulunmuyor ki!
Uykularda unutulmuşuz.Oysa uyumaya yüz tutamayan açık gözler var dışımızda.Bakıp bakıp karanlığı görüyorlar sadece.Aynaya bakıp kendi resmine selam duruyorlar ve Merhaba diyecekken yalnızlığında hayıflanıyorlar.
Gecenin uyanık yalnızlığı ne zor Allahım.Bir ceza,yüklüce hemde,bedenemi ruhamı bilmem...

Acı bir ambulans sireniyse duymak isteyeceğim son ses.Yalnızlığımı bir o acı serinler,birde sarhoş yüreklerin yalpalayan ayak sesleridir bölen.
Karanlık sokaktır gördüğüm,daha çok var güneşin doğmasına.
Daha çok var,karanlığın umuda dönmesine.

Uyut ruhumu,kalmasın gecede fenalaşmasın,Ümitsizliğe yol almasın göz pınarlarımdaki son damlalar.
Hüzün geceyi bulmadan tüken.Sana geceyarıları katlanması zor.Hiç bir devan yakın değil bana ve zamana.

Sokaklar ayışığında kalsanız hep.
Gündüzdeki aydınlığınızdan saklasanıza gece düşkünlerine...

sefer ağca.

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

Sen yazamadıklarımsın


Sen yazamadıklarımsın,
korkuyorum.
Başka bir eğlenceye verdim kendimi,
susturdum kelimelerimi.
Gönlüme başka coşkular koydum...

Sen,yazamadıklarımsın,
korkuyorum.
Dile gelmesin bir kere,
Durmaz biliyorum.
Kaleme sarılan yüreğim,
susmaz biliyorum...
Ve kifayeti kaçar kelimelerin,
sonunu bulamam biliyorum..

Sen yazamadıklarımsın,
korkuyorum.
Bir başlarsa içimdeki fırtına,
savurur beni.
Ve parlarsa içimdeki isyan,
sende kavrulursun...
Kapıldığım coşkunda,
yanarak ufalırm,bilemezsin sen...

Sen yazamdıklarımsın,
korkuyorum.
Yaşadıklarım,yaşanmışlığımsın.
Bakma yazdığım onca sevgi sözüne,
sen daha yazamadıklarımsın.
Çıldıran içim,öyleki,bakamazsın..
Sen yazamadıklarımsın.
Yazsam,
sende en az benim kadar korkarsın,
güneşin batmasından...

sefer ağca

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

Bekle;
Giden elini sallar uzaklaşırken senden,
dilinden dökülür iki kelime;
beni bekle!

Bekle;
Mektup gelir aylardır uzaktaki yardan,
ucu yanık bir kağıdın alt ucunda öylesine yazılmış;
beni bekle!


Bekle;
Toz duman içinde yaklaşan her araçtan,
inen o olsun diye bakar kalınca,
tanıdık bir dost ile selamı gelir, birde müsveddeye yazılı bir not;
beni bekle!

Bekle;
giden gelmeyecek olsada,
yarın güneş sana doğmasada,
umutların avucundan kaybolsada,
rüyanda bir tebessüm belli belirsiz dökülür sözcükler dudaklarından;
beni bekle!

sefer ağca.

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!